اختلاف شمال و تهران درباره ضرورت وجود سازمانی برای چای

انتقاد یک تشکل تولید چای از اظهارات موثقی درباره دخالت دولت/ چایکار بدون حمایت دولت بی‌پناه است

رئیس اتحادیه تعاونی‌های چایکاران کشور، با انتشار نامه‌ای تحت عنوان «چه فکر می‌کردیم، چی شد؟» به مصاحبه اخیر رئیس اتحادیه بازرگانان چای کشور واکنش نشان داده است.

کد خبر : 50797 تاریخ انتشار:۱۳۹۹/۰۳/۱۹ - ۱۷:۴۰

پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین هفته گذشته حمیدرضا موثقی رئیس اتحادیه چای کشور، در مطلبی عنوان کرده بود که وجود سازمان چای غیر ضروری است و از حضور دولت در صنعت چای انتقاد کرد. هادی امیدی رئیس اتحادیه تعاونی‌های چایکاران کشور، با انتشار نامه ای به موثقی پاسخ داده است و از وجود سازمان چای دفاع کرده است. در این نامه آمده:

در مورخه ۱۳۹۹/۰۳/۱۰ به شماره خبر ۳۶۵۸۷۱۱ سایت دنیای اقتصاد مطالبی را به نقل از آقای محمدرضا موثقی رئیس اتحادیه بازرگانان چای کشور تحت عنوان دولت دست از سر چای بردارد را درج نمود که بارقه های امید و ورود بازار به تولید محصول چای داخلی و تجارت این نوشیدنی پر مصرف کشور را به یاس و نا امیدی بدل نمود.
کشاورزان چایکار که در دو دهه اخیر ناملایمات زیادی را تجربه کرده و مشکلات بسیاری را متحمل گردیده بودند با حضور تعدادی از تجار در بعضی از مناطق چایکاری در یکی دو سال اخیر گمان بر آن داشتند که بالاخره بازار بر اساس فرمایشات مقام معظم رهبری در جهت ارتقاء تولید چای داخلی پا به عرصه گذاشته و شرایط مناسبی را برای ارتقاء کمی و کیفی بیشتر این محصول همچون سالهای دور مهیا خواهند نمود، تا علاوه بر افزایش خود اتکایی این کالا در کشور، میزان خروج ارز حاصل از خرید این محصول خارجی را کاهش دهد. در مصاحبه انجام شده مواردی توسط ایشان اعلام گردید که باید خدا را شاکر باشیم زیرا ایشان حداقل نقشه راه اتحادیه بازرگانان چای را ترسیم نمودند. در صحبت های ایشان، نیاز یکصد هزار تنی چای برای مصرف کشور ایران و توان حداکثری تولید داخل ۲۰ هزار تن و واردات ۸۰ هزار تنی را بزرگنمائی می کنند و به افزایش صادرات چای داخلی بدون توجه به تناسب میزان تولید و مصرف در کشور می باشند را مطرح می نماید. (در صورتی که میانگین تولید چای در کشور ۲۷ هزار تن و پتانسیل تولید با توجه به سطح زیر کشت باغات چای موجود به بیش از ۵۰ درصد نیاز مصرف کشور خواهد رسید)
با همت کشاورزان چایکار و همراهی کارخانجات و حمایت ویژه دولت در سال ۹۹ باعث شده است طبق فرمایش مقام معظم رهبری در سال جهش تولید در صنعت چای افزایش تولید حدود ۱۵ درصدی داشته باشیم که در چین بهاره این امر حدود ۹ درصد تحقق یافته است و اگر اهمیت به چای داخلی بدهیم این مقدار بیشتر نیز خواهد شد. لازم می دانم جهت اطلاع آقایان اعلام نمایم از بودجه عمومی تنها ۱۶۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ به بخش چای منظور گردیده بود که در سال ۹۹ نیز همین مبلغ از سوی دولت محترم تخصیص داده و افزایش نرخ خرید تضمینی از طریق بالا بردن قدرالسهم کارخانجات صورت پذیرفته و چیزی از بیت المال اضافه نگردیده است. همان طوری که بیان گردید دولت محترم تنها ۱۶۰ میلیارد تومان در سال ۹۸ و ۹۹ برای چای منظور کرده است.
در صورتی که اگر واردات چای خارجی را حدود ۸۰ هزار تن فرض کنیم در واقع حدود ۴۰۰ میلیون دلار ارز از مملکت خارج می شود، حدود ۴۰۰ میلیون دلاری که از این مملکت خارج می گردد اگر ارز نیمایی هم منظور شود تفاوت آن با ارز آزاد که حدود ۲۰۰۰ تومان می باشد ۸۰۰ میلیارد تومان بوده از طرفی با حذف ارزش افزوده که فقط در سال ۹۸ بالغ بر ۳۶ میلیون دلار بوده است و کاهش تعرفه واردات از ۲۰٪ به ۵٪ بالغ بر ۶۰ میلیون دلار یعنی حدود دو هزار ششصد میلیارد تومان از بیت المال به چند ده نفر وارد کننده و عوامل آنها منظور می شود و از طرفی دیگر فقط ۱۶۰ میلیارد تومان به ۵۰ هزار خانوار چایکار زحمتکش؛ نتیجه اینکه هر چقدر بتوانیم چای داخلی را رونق بدهیم تحقق فرمایش مقام معظم رهبری در جهش تولید را جامعه عمل پوشانده و به سهم خودمان وابستگی به خارج را کاهش داده ایم. در مقاله ای که اشاره گردید نه تنها به اهمیت چای داخلی توجه نشده بلکه از این مقاله اینطور تعبیر می شود که بطور محترمانه از نابودی صنعت چای با آزاد سازی این محصول حاصل می شود چای با قدمتی ۱۳۰ ساله از اول تحت حمایت دولت بوده است اگر این حمایت برداشته شود چایکار هیچ پناهگاهی ندارد. کشور پهناور هند با دارا بودن انواع متنوع محصولات کشاورزی دارای سازمان چای می باشد و اکثر کشورهای چای‌خیز نیز دارای سازمان چای هستند. حتی شنیده ها حاکی از آن است که در کشور دبی که حتی یک نهال چای ندارد دارای سازمان چای می باشد.
جناب مستطاب موثقی کمرنگ کردن ۴۲۰۰ تومان ارز گرفته شده برای واردات چای تاثیری بر روی میزان قیمت مصرف کننده نداشته و با خرید تضمینی کیفیت را از بین می برد بی معنی است. زیرا خرید تضمینی صرفا برای حمایت از چایکار است به مانند سال ۱۳۷۹ که آزادسازی رخ داد و به علت فساد پذیری برگ سبز چای چایکاران زحمتکش مجبور شدند برای تهیه قوت و مایحتاج زندگی خود این محصول برداشت شده را به قیمت نازل به فروش برسانند زیرا برگ سبز به مثابه مرده بوده و می باید در کوتاه ترین زمان ممکن در پروسه فرآوری و تولید قرار گیرد.
بنابراین شما در کنار دولت می باید با ورود به چرخه تولید و مصرف، نسبت به کاهش هزینه های تولید و فشار بر مصرف کننده اقدام نمائید نه با سپر قرار دادن چایکاران زحمتکش از یک سو که می باید برای امور باغداری حمایت شوند و از سوی دیگر تقاضای حمایت از دولت برای واردات را بیان نمائید. همچنین در خواست آزادسازی صنعت چای و حذف خرید تضمینی را مطرح نمایید در حالیکه چایکاران و کارخانجات چای سازی در چند سال اخیر توانسته اند به یک تعامل نسبی برسند و در این شرایط آزادسازی صنعت چای کشور و عدم اجرای خرید تضمینی همانا و نابودی چای همان خواهد بود زیرا اگر چنین اتفاقی رخ دهد وارد کنندگان چای می مانند و صرف واردات چای و از بین رفتن بیش از ۱۰۰ هزار شغل در مناطق چایکاری و ورود این قشر عظیم به جامعه شهری، ایجاد مشکلات اجتماعی و نارضایتی و به دنبال آن نیز در آمد سرشار فقط برای چند ده نفر وارد کننده و بسته بند چای خارجی.
در بخشی از گفته ها، شما وجود سازمان چای را بی معنی دانسته اید و اعلام می کنید که “سایر محصولات کشاورزان، سازمان دارند تا چای سازمان چای داشته باشد” که باید گفت این موضوع نیز ریشه از درآمدهای سرشار واردات دارد. ما فراموش نکرده ایم که در اجرای طرح ساختار چای و بعد آن انحلال سازمان چای کشور چه بلایی بر سر چایکاران آمده است. چگونه با واردات بی رویه، ذائقه ها تغییر داده شده است و چه عواملی باعث گردید تا چای های تولید داخل در انبار رسوب کند. اما می دانیم که با ابقا مجدد سازمان چای این صنعت جانی دوباره گرفته، به‌طوریکه در چند سال اخیر همه چای‌های تولید شده در کشور به فروش رفته و در انبارها چای نمانده است و کالبد چایکاران جانی دوباره گرفته است و بنظر میرسد افرادی سودجو مجددا در صدد فراهم آوردن شرایط سیر قهقراری این صنعت می باشند و متاسفانه بعضی از نمایندگان دولتی نیز این شعار را به زبان می آورند و می گویند چرا چای باید سازمانی مستقل داشته باشد. همانگونه که می دانید این حرف عبث بوده و در تمام دنیا برای این محصول به سبب شرایط خاصی که در تولید دارد به صورت ویژه برنامه ریزی و حمایت می گردد.
شایان ذکر است با اتفاق نظری که بین چایکاران و صاحبان صنعت چای کشور وجود دارد سازمان چای خط قرمزی برای ما بوده و در هر شرایط وجود این سازمان متولی و قدرتمند نه تنها ضرورت دارد بلکه اجتناب ناپذیر خواهد بود. اگر شما بر باور آن هستید که سازمان چای بی معنی است همان بهتر که مس باشید و ما را با خوش خیالیهایی که متصور بودیم «بحمد الله ….. تجار و وارد کنندگان برای صنعت چای داخلی ورود نموده اند» تنها بگذارید. (براستی چه فکر می کردیم چه شد).

متن اصلی نامه اتحادیه تعاونی‌های چایکاران

 

نظرات شما

  1. هاشم پور ۱۳۹۹/۰۳/۲۰

    البته حرف آقای موثقی که یک تاجر چای بوده ومطمنا سودی که از وارادت چای بهشون میرسه خیلی بیشتر و کم دردسرتر از چای داخلیه و ممطنا ارزشون اینه که چای داخلی زودتر نابود بشه و گروه واردکنندگان انحصاری چای که تعداشون هم به انگشتان دوتا دست نمیرسه بی دغدغه سرمایه داری کنن اما، حرفهای این رئیس اتحادیه هم بیشترش خالی واقعیت کنونی چای هست که:
    ۱-باتوجه به بالارفتن سن بوته های چای و تخریب بیش از ۲۰ درصد باغات چای گذشته و عدم تمایل و حتی پیدانبودن متولی کشت چای امکان بیش از ۲۰ هزار تن چای آن هم با کیفیت خوب گزافه گویی است که میداند آمار کنونی برداشت برگ سبز درصدی هم آمارسازی است.
    ۲- وجود سازمان چای بعنوان حامی چایکار قبول اما چرا همین سازمان که به کارخانه دار یارانه تولید میدهد هیچ دخالت وتصرفی در قیمت چای خشک ندارد که دیده شده چای بهاره کارخانه تا ۱۲۰هزارتومان هم توی خود کارخانه بفروش رفته نه در فروشگاهها!!
    ۳- سازمان چای کنونی فاقد هرگونه نیروی محرکه باسواد وکارشناس بوده و زحمت بیشتر خرید برگ سبز توسط کارشناسان نظام مهندسی بوده بوده که هیچ گونه تعهد مستقیمی با سازمان چای نداشته و با حقوقی ناچیز ودر نصف سال بیکارکه امکان خطارا زیاد میکند .
    ۴- باید قبول کرد که سازمان چای کشور دیگر آن ارج قرب را ندارد و ارتقای صنعت چای کشور در حال حاضر به واسطه وجود صندوق حمایت از چای کشور بوده که نصف آن را خود چایکاران سهامداری میکنن که اگر نصف دیگر را هم تکمیل کنند سازمان چای کشور بعنوان یک زائده هزینه بر شناخته میشود .
    ۵-سازمان چای کنونی فقط یک مترسک بوده که هیچ کارخانه داری از آن نمی ترسد .

  2. سعیدی/منتقدکارشناس ۱۳۹۹/۰۳/۲۰

    وجودسازمان چای علاوه براینکه برای چای تولیدی وچایکاری غیرضروری بوده مضرهم میباشدحدود۶-۸سال به چایکاران القاکردندکه تسهیلات بهزراعی،ابیاری،مکانیزاسیون باغات چای،ماشین آلات چایکاری صنعت چای رابسمت خودکفایی وتوسعه چای ومعیشت چایکاران رابهبوددهندامابعدازاثبات خسارت درباغات ازطریق رهاسازی،اتش سوزی وتغییرکاربری ومدیریت ناکارامدغیرضروری بودن سازمان برهمگان ثابت شدباواگذاری سازمان بطورکامل به صندوق توسعه وحمایت ازچای میتوانیم درسایه جهش تولیدواقتدارومنصوب کردن مدیران توانمندودلسوزعزتمندانهدرمسیرتعالی اقتصادکشاورزی وتولیدوبهبودمعیشت چایکاران وکشاورزان وسالم سازی وسلامت صاحبان کارخانجات بویژه صاحبان کارخانجات چایسازی گام برداریم.

نظر شما