چگونه پای یکی از قدیمی‌ترین برندهای چای ایران به پرونده احتکار خودرو باز شد/خانواده گرامی‌و چای گلستان؛ آغاز یک پایان یا مدیریت بحرانی دیگر

نام خانواده گرامی، از قدیمی‌ترین خانواده‎های فعال و صاحب برند چای گلستان این روزها درگیر پرونده احتکار خودرو شده است. خانواده گرامی بیش از ۶۰ سال است که در صنعت چای ایران حضور دارند.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین این روزها نام یکی از قدیمی‌ترین برندهای چای ایرانی یعنی چای گلستان و مالک آن یعنی خانواده گرامی‌در مباحث مربوط به احتکار خودرو  به میان آمده است. در گزارش پیش رو تنها به روایت(بدون قضاوت) آنچه اتفاق افتاده و  آنچه از برند چای گلستان و خانواده گرامی‌به ویژه مرحوم حاج محمد گرامی‌ثبت شده می‌پردازیم.

ماجرا از کجا آغاز شد؟

چند روز قبل دادستان تهران از کشف ۵ هزار دستگاه خودروی وارداتی احتکار شده در انبار‌های منطقه اقتصادی ویژه سلفچگان خبر داد. جعفری دولت آبادی گفت: «در سلفچگان سه هزار و پانصد خودروی وارداتی که مربوط به یک شرکت است توقیف شد. این شرکت متعلق به چند برادر است و مجموع خودرو‌های توقیفی در آن به ۵ هزار خودرو می‌رسد و تخلف آن‌ها در قالب یک پرونده در حال پیگیری است».

پس از این امیر خجسته رئیس فراکسیون مبارزه با مفاسد اقتصادی مجلس در گفتگو با خبرگزاری اصولگرای تسنیم این این کشف و جزییات آن را به نوعی تایید کرد و اعلام کرد برای این خانواده پرونده ای تشکیل شده که در محاکم قضایی به آن رسیدگی می‌شود.

در نهایت روزنامه اصلاح طلب سازندگی بود که اعلام کرد انبار کشف شده مربوط به فرزندان یکی از قدیمی‌ترین تاجران چای ایران است و نوشت: «فرزندان قدیمی‌ترین تاجر چای ایران بزرگترین واردکننده خودروی ایران به شمار می‌آیند و سلفچگان هم مطلوب‌ترین منطقه (نزدیک به) تهران برای دپوی ماشین است. این ۵ برادر به همراه پدرشان سابقه بیش از ۸ دهه حضور در تجارت و کسب و کار ایران را دارند، به‌خصوص بنیان‌گذار این گروه صنعتی در دسته تجاری‌ای جای می‌گیرد که کسب‌وکار خود را از دست‌فروشی آغاز کرده بود. در حال حاضر این گروه شرکت‌هایی در اختیار دارد که در کشورهای دیگر مانند ترکمنستان نیز فعالیت می‌کنند و حتی در یک دوره زمانی به عنوان شرکت برتر نیز انتخاب شده بودند. باقی‌ماندگان آنها در ایران چندین مجموعه بزرگ بیمارستانی خیریه را راه‌اندازی کرده‌اند و کارخانه‌های آن‌ها در زمینه چای و برنج فعال است و دفتر آن‌ها در غربی‌ترین نقطه تهران قرار گرفته است. این گروه پس از حضور بیش از ۶ دهه در تجارت به سمت واردات خودرو حرکت کرد و پس از توافق با چندین گروه نماینده در کشورهای حاشیه خلیج فارس به مهم‌ترین مجموعه وارداتی خودروی ایران تبدیل شد. در حال حاضر سهم اصلی بازار خودروهای کره‌ای در اختیار این خاندان است.

سپس سایت فردا یکی از رسانه‌های نزدیک به جریان اصولگرا و محمدباقر قالیباف نوشت: «گرچه روزنامه سازندگی نامی‌از اشخاص به میان نیاورده است، اما این سوال را ایجاد می‌کند که آیا منظور این روزنامه خاندان گرامی، صاحب کارخانه مشهور چای گلستان است؟ لازم به ذکر است فرزندان سید محمدرضا گرامی‌صاحب دو شرکت آسان‌موتور، نماینده هیوندایی و اطلس‌خودرو، نماینده کیاموتورز هستند و بزرگترین واردکننده خودرو در ایران به شمار می‌آیند. این خانواده سابقه واردات میتسوبیشی و کوماتسو نیز دارند و نماینده جیلی‌موتورز چین در ایران هم هستند. دفتر مرکزی شرکت گلستان در بلوار اشرفی اصفهانی و دفاتر اطلس خودرو، کیاموتورز و جیلی نیز در غرب تهران، تقاطع جاده مخصوص کرج با بزرگراه آزادگان واقع شده است.»

تولد در یزد و تجارت در تهران 

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین به این ترتیب بود که نام یکی از  قدیمی‌ترین برندهای چای ایران و خانواده قدیمی‌فعال در این  صنعت  به پرونده احتکار خودرو باز شد. بزرگ خاندان گرامی‌مرحوم آقای محمد گرامی‌از فعالان قدیمی‌چای و اهل شهر یزد (۱۳۰۶ – ۱۳۸۸) بود. وی پس از حضور در تهران و در کسادی بازار در بین سال‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۳  به تجارتخانه گرجی صاحب چای جهان برای ویزیتوری رفت و موفقیت و تجربه زیادی به دست آورد.

تاسیس شرکت گلستان

وی در سال ۱۳۴۰  با همراهی خانواده‌های گرامی‌و کوچک زاده شرکت گلستان را با سرمایه اولیه ۵ میلیون ریال تاسیس کرد و محصول تجاری این شرکت با نام‎های بره‌نشان و شترنشان عرضه می‌شد.

پنج سال پس از تاسیس شرکت گلستان سعی کردند بخشی از پروسه تولید محصول تجاری را خود در دست بگیرند. با همین هدف شرکت گلستان در سال ۱۳۴۴ در شهرستان لاهیجان اقدام به خرید کارخانه کرد. آن‌ها پس از مدتی در آن کارخانه با خرید برگ سبز به خشک کردن چای شکسته، باروتی و چای قلم پرداختند. کارخانه چای لاهیجان یکی از کارخانه‌هایی بود که در پرداخت به موقع بهای برگ سبز چای به کشاورزان و خرید برگ با کیفیت و تبدیل آن به چای خشک مناسب شهره شده بود. موضوعی که روی حفظ استاندارد برند گلستان بسیار موثر بود. شرکت گلستان علاوه بر واردات، بسته‌بندی و توزیع چای، در سال ۱۳۴۶ به تولیدکننده نیز تبدیل شد.

پیش از ورود به عرضه تولید در سال ۱۳۴۵ با شراکت سید محمد گرامی، رضا کوچک زاده و عبدالحسین شرکا شرکت رویال‌تی در زمینه واردات چای فعالیت خود را در انبار شوش آغاز کرده بود. این اقدام نقش محمد گرامی‌و کوچک‌زاده را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تجار چای تثبیت کرد.

در سال ۱۳۵۰ اولین دستگاه اتوماتیک بسته‌بندی چای به انبار شرکت گلستان وارد شد و چای ۱۰۰ گرمی‌گلستان و ۵۰۰ گرمی‌با بسته‌بندی ماشینی وارد بازار شد. تا پیش از آن بسته‌بندی‌ها همگی دستی انجام می‌شد. در سال ۱۳۵۲ نیز آن‌ها اولین دستگاه تولید چای کیسه‌ای دو گرمی‌را خریداری کردند. دستگاهی که در هر دقیقه ۱۰۰ چای تی‌بگ تولید می‌کرد.

مصادره شرکت سیمرغ

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین گرامی‌در بین سال‌های ۱۳۵۲ تا ۱۳۵۷ در عرصه‌های تازه‌ای سرمایه‌گذاری کرد. او تا سال ۱۳۵۷ دو شرکت تجاری و شرکت زنجیره‌ای مرغداری به نام سیمرغ را با کمک خانواده علی آگاه و حاج علی اکبر برخورار تاسیس کرد. این مرغداری بزرگ که با شرکت کلمین آمریکا همکاری می‌کرد با تولید روزانه بیش از ۲۵۰تن گوشت مرغ و تخم مرغ از بزرگترین شرکتهای‌های مرغداری در خاورمیانه و به روایاتی در جهان محسوب می‌شد که نقش مهمی‌در تامین این کالاها در کشور داشت. بعد از انقلاب این مرغداری در لیست مصادره‌ها قرار گرفت و رفته رفته فعالیتش متوقف شد.

محمد گرامی‌برای مدتی به آمریکا سفر کرد تا در کنار سه تن از فرزندانش که در این کشور تحصیل می‌کردند، باشد. بعد از اقامتی کوتاه با وجود مخالفت اعضای خانواده تصمیم گرفت به کشور بازگردد. محمدرضا، پسر سوم او نیز در سال ۵۹ ادامه تحصیل خود را رها کرد و به ایران بازگشت تا در کنار پدر باشد. مشکلات شرکت ایران سرعت و سایر شرکت‌ها به قدری زیاد بود که با تقسیم کار صورت گرفته میان اعضای خانواده، محمدرضا تصمیم گرفت فعالیت اقتصادی مستقلی را راه‌اندازی کند. او ابتدا به سمت واردات روغن خوراکی رفت اما با محدودیت‌هایی که وجود داشت تصمیم گرفت فعالیت اولیه پدر را از سر بگیرد و تولید چای را در سوله‌های بجامانده از مرغداری سیمرغ در حوالی میدان پونک در دستور کار قرار دهد.

تولید چای کیسه و ساخت دستگاه این نوع چای

محمدرضا، پسر سوم سید محمد گرامی‌روایت می‌کند: «یکی از ماشین‌آلات بسته‌بندی چای کیسه‌ای که شرکت گلستان سالها قبل از آلمان وارد کرده و در انبار شرکت بلااستفاده مانده بود را به اتفاق یکی از مکانیکهای جوان و بااستعداد شرکت ظرف سه ماه تعمیر و بازسازی کردیم و به راه انداختیم. با مقدار کمی‌مواد اولیه، کاغذ فیلتر و سیم منگنه موجود در انبار شروع به تولید و عرضه چای کیسه‌ای به بازار کردیم. پس از این کار بلافاصله تقاضای زیادی برای تولید عمده به ما رجوع شد.» به گفته این فرزند گرامی، «جدا از تقاضای خوب بازار، عمده مصرف کننده‌های چای کیسه‌ای را ارگانهای دولتی و ارتشی تشکیل می‌دادند که برای مصرف در جبهه استفاده می‌کردند بنابراین ظرف دو تا سه ماه ظرفیت تولید را از یک شیفت به سه شیفت افزایش دادیم و متوجه شدیم که هنوز جوابگوی تقاضای بازار نخواهیم بود. تصمیم گرفتیم دستگاه جدیدی از آلمان وارد کنیم ولی با محدودیتهای ارزی وزارت صنایع ارز را فقط به کالاهای ضروری تخصیص می‌داد.آن‌ها دستگاه تولید چای کیسه‌ای را کالای لوکس تشخیص دادند.» خانواده گرامی‌تصمیم گرفتند ساخت دستگاه در داخل کشور را امتحان کنند. دستگاه‌ها شب تا صبح به تولید می‌پرداختند و روزها قطعات به ریخته گری برده می‌شد. دو سال بعد موفق می‌شوند با همین روش مهندسی معکوس این دستگاه را راه‌اندازی کنند و تا سال ۶۶، ۷۰ دستگاه جدید بسازند. مابقی مایحتاج بسته‌بندی نظیر کاغذ نیز وارداتی بود که اجازه واردات آن داده نمی‌شد. برای تامین ارز مورد نیاز، آن‌ها به صادرات پسته روی آوردند و با ارز حاصل از صادرات آن مایحتاج تولید چای کیسه‌ای را وارد می‌کردند.

واردات خودرو

توسعه صادرات پسته کار را به جایی رساند که بعدها ارز کافی برای واردات کالاهای دیگر نیز فراهم شد. آن‌ها وانت بار که مورد نیاز در برداشت پسته بود را نیز وارد کردند. پس از آزاد شدن واردات خودرو، این کار نیز در دستور قرار گرفت تا جایی که توانستند نمایندگی میتسوبیشی ژاپن  و هیوندایی کره را بگیرند. محمدرضا گرامی‌می‌گوید: «از آن پس ما با عقد قرارداد با مردم شروع به پیش فروش خودرو کردیم و مردم یک پیش پرداخت به ما می‌دادند که به واسطه آن پسته خریداری و صادر می‌کردیم و ارز حاصله از آن را به کارخانه میتسوبیشی و هیوندا می‌دادیم و در مقابل خودرو تعهد شده به مردم را وارد می‌کردیم.» این کار تا سال ۱۳۷۳ با رونق زیادی ادامه داشت تا اینکه سال ۱۳۷۴ دولت جلوی واردات خودرو را گرفت. آن‌ها ۶ هزار خودرو به مردم پیش فروش کرده بودند و با مسدود شدن راه واردات مجبور شدند خودروها را به شرکت‌های سازنده پس بدهند. ۶ هزار طلبکار در این مقطع برای گروه گرامی‌ایجاد شد که در نهایت به سختی موفق شدند این بحران را نیز پشت سر بگذارند.

آغاز یک پایان یا عبور از بحران

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین حالا باید دید واکنش خانواده  گرامی‌به ماجرای کشف ۵ هزار خودروی احتکار شده در انبار سلفچگان چیست.  آیا این خانواده می‌تواند این بحران را هم مانند بحران اوایل انقلاب مدیریت کند و دوباره بر مدار تجارت ایران قرار بگیرد  یا این پرونده آغازی بر پایان فعالیت‌های آنها خواهد بود.

منابع:

گنجینه مدیریت

گزارش سایت مشرق

سایت فردا

 

کد خبر : 24114 تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۶/۲۲ - ۱۱:۱۸

بیشتر بخوانید

نظر شما