چای ایرانی
تازه ترین واکنش‌ها به دستور وزیر صمت درباره ممنوعیت صادرات چای

صادرات،شاهرگ حیاتی تولید چای ایرانی است/ مسئولان امر برای لغو دستور ممنوعیت صادرات چای تلاش کنند

یکی از فعالان صنعت چای کشور با انتقاد از تصمیم ممنوعیت صادرات چای ایرانی توسط وزیر صمت، خواستار لغو هرچه سریع‌تر این تصمیم شد.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین در روزهای اخیر بیشتر فعالان صنعت چای و حتی سازمان چای و استاندار گیلان نسبت به دستور ممنوعیت صادرات چای ایرانی از سوی وزیر صمت واکنش منفی نشان دادند تا جایی که یکی از نمایندگان مجلس هم اعلام کرد وزارت جهاد کشاورزی از این تصمیم اطلاعی نداشته است.

البته برخی فعالان صنعت چای مانند آقای مهدی عباسپور هم بر این باورند که با توجه به پرداخت بخش اعظم بهای برگ سبز چای به وسیله دولت، این تصمیم قابل دفاع است. در تازه ترین واکنش به این ماجرا بهزاد سازنده از فعالان صنعت چای کشور هم در یادداشتنی نسبت به پیامدهای منفی دستور ممنوعیت صادرات چای بر کل صنعت چای هشدار داد. آقای سازنده در یادداشت نوشته‌اند:

در روزهای اخیر خبری مبنی برممنوعیت صادرات چای ایرانی ازسوی وزیر محترم صمت به گمرکات کشوردر رسانه‌هامنتشرشدکه موجب تشویش خاطر تولیدکنندگان شده است و می‌تواندپایانی به زندگی نیمه جان چای ایرانی باشد.
درکشورایران سالانه حدود۲۵ هزارتن چای تولیدمی‌شود که ۴۰درصداین مقدار در داخل مصرف می‌شود  و ۶۰ درصد مابقی به خارج صادرمی‌گردد. اما آنچه درباره این خبر بایدبه آن پرداخت، موضوع عدم شناخت دقیق تصمیم‌گیران ازفضای حاکم برچای ایرانی است که متاسفانه هر ازگاهی باتصمیم‌های غیرکارشناسی موجب ضرر و زیان سنگین به تولیدکنندگان می‌گردند که لازم است دراین مورد بررسی بیشتری انجام شود و باشناخت بیشتری تصمیم گیری شود.

صادرات، شاهرگ حیات تولید چای کشور است

صادرات چای ایرانی شاهرگ حیاتی این تولید ملی است و اگر به هر بهانه‌ای این سیستم مختل شود، امکان ادامه تولید برای تولیدکنندگان وجود نخواهد داشت. وقتی از۶۰درصد تولید چای برای صادرات سخن به میان می‌آید، به آن معنا نیست که این مقدار از چای تولیدی فاقدکیفیت بوده و ارزش ذاتی ندارد.

همانطوری که همه فعالان و مردم عزیزایران در جریان هستند کارخانجات چایسازی تاسال ۷۹ به طور انحصاری برای دولت تولید می‌کردند و در ازای آن دستمزد می‌گرفتند. ازسال ۷۹ لغایت ۸۹ به دلیل سیاست‌های غیرکارشناسی و آزمون و خطاهای متعدد و به دلیل تصمیم‌های مقطعی و ناپایدار – می‌توان این دوره را دوره مرگ برای تولیدچای ایرانی نامید- هزینه تولید از محل استقراض بانکی تامین و چای تولیدی روانه انبار می‌شد و گاهی هم تنش‌های سیاسی و اجتماعی برای دولت‌ها به همراه داشت.

از سال ۸۹ با ابقاء مجدد سازمان چای فعلی و تصمیم‎های کارشناسی‌تری مانند پرداخت جایزه صادراتی در قبال تولید داخلی و تدبیر و سیاست‌گذاری بخش خصوصی در راستای ایجاد فروش متمرکز چای انباری اتخاذ شد. بر همین منوال تجار چای ایرانی به دلیل خواص ذاتی چای ایرانی از جمله سالم بودن و فاقد سموم دفع آفات نباتی، نسبت به معرفی این محصول دربازارجهانی تلاش کردند و سبب گشایشی دراین بخش شدند.

چه کسی مسئولیت از دست رفتن بازار خارجی چای ایرانی را می‌پذیرد؟

اکنون صادات چای مازاد تولیدکنندگان داخلی در شرایطی که بازار داخلی توسط چای خوش رنگ و لعاب و بی‌کیفیت خارجی تسخیر شده و عرصه برای چای باکیفیت ایرانی تنگ است، می‌تواند موتور محرک چرخ تولید چای داخلی باشد. تصمیم منع صادرات چای ایرانی به بهانه تنظیم بازار مصرف داخلی اما سبب خاموشی این موتور و پاره شدن این زنجیره می‌گردد و بازار از دست چای ایرانی خارج گردد.

انشاالله که اوضاع اقتصادی کشور به زودی به سامان برسد اما آیا امید و امکان آن هست که دوباره بازار چای ایرانی در خارج از کشور مهیا شود و گرنه چه کسی مسولیت از دست رفتن این بازار را می‌پذیرد؟

به اعتقادهمه فعالان این حوزه این تصمیم خود دلیل روشنی برای خانه‌نشینی و تعطیلی کارخانجات چایسازی و فعالان این بخش اقتصادی است که در حال حاضر و در خوشبینانه‌ترین حالت وضعیت موجود، اگرکمک دولت نباشد، خودتوانی برای بقا ندارند.

ضروری است که مسولان امر برای نجات تولیدگنندگان چای دو استان گیلان و مازندران نسبت به لغو هر چه سریعتر این دستوراقدام عاجل نمایند.

 

کد خبر : 22603 تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۵/۲۶ - ۱۷:۳۹

بیشتر بخوانید

نظر شما