دستور لغو ممنوعیت صادرات چای ایرانی+ سند

بازرگانان:ممنوعیت صادرات چای یعنی دستور قلع و قمع /استدلال‌های طرفداران ممنوعیت صادرات چای چیست؟

در حالی که بیشتر فعالان صنعت چای دستور ممنوعیت صادرات چای را غیر کارشناسی می‌دانند، برخی از آنها هم معتقدند با توجه به پرداخت بخش اعظم بهای برگ سبز چای به وسیله دولت، این تصمیم قابل دفاع است.

به گزارش خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین در روزهای اخیر بیشتر فعالان صنعت چای و حتی سازمان چای و استاندار گیلان نسبت به دستور ممنوعیت صادرات چای ایرانی از سوی وزیر صمت واکنش منفی نشان دادند تا جایی که یکی از نمایندگان مجلس هم اعلام کرد وزارت جهاد کشاورزی از این تصمیم اطلاعی نداشته است. همانطور که اشاره شد در مجموع به نظر می‌رسد نگاه غالب در صنعت چای کشور انتقاد از این تصمیم بوده است یا دست کم صدای مخالف این تصمیم نمودهای بارزتری داشته است.

 دستور ممنوعیت صادرات چای یعنی قلع و قمع صادرکنندگان

به ویژه آنکه بسیاری از صادرکنندگان صنعت چای از جمله قاسم رضاییان رییس اتحادیه صادرکنندگان و بازرگانان استان گیلان که به خبرنگار پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین می‌گوید:«که آقای وزیر صنعت معدن تجارت بدون اینکه نظر تولید کننده و یا سازمان چای و حتی نمایندگان گیلان را جویا شده باشد بی محابا بخشنامه را امضا می‌کند که من بعید میدانم خوب مطالعه کرده باشد. مگر می‌شود تولید کننده ای که ۱۵ الی ۲۰ سال با ریسک بالا و مشقت وارد   بازاری در آن سوی مرزها بشود  و چایی که مورد مصرف در داخل قرار نمی‌گیرد را صادر کند اما به یک باره شخصی مثل آقای شریعتمداری همه را زیر پا گذاشته و این چنین دستور قلع و قمع داده و همه را نابود کند؟ از همه نمایندگان، استاندار ،  رئیس سازمان چای انتظار دارم هر چه سریع تر جلوی این قاعله  گرفته شود.»

رضاییان می‌گوید: «متاسفانه به علت عدم حمایت دولت که یکصد و اندی سال ، چای در سیستم بسته دولتی قرار داشت که امروزه حدود سی الی سی پنج هزار تن رسیده است. متاسفانه تفکر واردات گونه که در دولت وجود دارد و  عده ای قلیل که چند نسل است تمام اموراتشان از راه واردات چای می‌گذرد . علیرغم تذکرات و سفارشات رهبر انقلاب در خصوص حمایت از تولید داخلی متاسفانه صدا و سیما هم در جهت کمک به تفکر واردات در حمایت از چای وارداتی با تبلیغ و غیره ، ذائقه هم وطنان مارا به چای خارجی عادت داده است و تولید چای داخلی کمتر از ۵۰ درصد آن در داخل مصرف  و مابقی صادر می‌شد»

در عین حال آقای رضاییان تاکید دارد:««این بخشنامه با هیچ منطقی سازگار نیست. ما در ایران ۱۲ رقم چای سیاه و۱۲ رقم چای سبز داریم که انواع شکسته زرین، شکسته ممتاز، شکسته یک و امثال اینها در بهار به خوبی فروش می‌روند و حتی در تابستان و پاییز هم چای شکسسته ممتاز و شکسته زرین ما به خوبی در داخل فروش می‌روند اما انواع چای مانند خاک، باروتی و ارقامی‌مانند اینها که سالیانه ۱۰ الی ۱۴ هزار تن است، در داخل کشور فروش نمی‌روند و باید صادر شوند. آیا آقای وزیر که چنین دستوری داده است و مجموعه دولت، حاضر هستند این چای را از تولیدکنندگان خریداری کنند؟»

استدلال‌های  طرفداران ممنوعیت صادرات چای

با وجود آنکه بیشر فعالان صنعت چای و به ویژه تولیدکنندگان دیدگاه مشابه آقای رضاییان را دارند اما برخی فعالان صنعت چای هم هستند که دیدگاه متفاوتی دارند. مهدی عباسپور  یکی از آنهاست که در یادداشتی ممنوعیت صادرات چای به خارج از کشور را به دلایلی درست و قابل دفاع می‌داند. پایگاه اطلاع رسانی نوش آنلاین در راستای سیاست انتشار همه دیدگاه‌های موجود در صنعت چای یادداشت آقای عباسپور را هم منتشر می‌کند.

******

«مصرف سالانه چای در ایران حدود ۱۲۰ هزار تن می‌باشد در حالیکه تولید چای در ایران ۲۵ هزار تن است؛سالانه حدود ۵۳هزار و ۷۰۰ تن چای به ارزش بالغ بر حدود ۲۷۰ میلیون دلار از طریق مبادی قانونی وارد کشور میشود و بر اساس آمار منتشر شده هیچگاه حجم صادرات ایرانی به ۴۰ میلیون دلار هم نرسیده است همچنین واردات چای خارجی ۱۲ برابر صادرات چای ایرانی است.
با توجه به قیمت‌های خرید تضمینی چای در سال ۹۷(۲۷۲۹۲ ریال بابت برگ سبز درجه یک و ۱۵۲۸۳ ریال بابت برگ سبز درجه۲)یارانه پرداختی دولت به ازای هر کیلوگرم برگ سبز چای درجه یک ؛۵۹درصد و درجه ۲؛۵۶درصد اعلام شده است با این حساب سهم کارخانه دار بابت خرید برگ سبز چای درجه یک ۴۱درصد و درجه دو ۴۴درصد خواهد بود.
بنابراین با توجه به پرداخت بخش اعظم بهای برگ سبز چای بوسیله دولت در واقع قیمت تمام شده چای خیلی کمتر تمام می‌شود؛ آن قدر که حتی می‌شود به کشوری مانند ترکیه با تعرفه واردات ۱۴۵ درصد برای چای صادر کرد و این تعرفه را بی اثر کرد.
دور نیست زمانی که تولید چای داخلی حدود ۷۵ هزار تن بود و برای اختلاط با چای خارجی با کمبود چای داخلی روبرو بودیم؛اکنون با کاهش تولید به ۲۵ هزار تن عنوان می‌شود ۱۲ هزار تن چای داخلی صادر می‌شود و گفته می‌شود چای ضعیف صادر می‌شود؛اصلا چرا باید چای ضعیف تولید شود که مجبور به صادرات آن به اندک قیمت شوید. این مشکل در اثر نبود نظارت کافی در مراحل مختلف پروسه از باغ تا مصرف می‌باشد.

خلاصه کلام اینکه:
فروش چای با قیمت حدود ۱ دلار هیچ توجیه اقتصادی ندارد چراکه دولت بطور غیر مستقیم در حال پرداخت یارانه صادراتی است؛نباید این یارانه به مصرف کننده خارجی برسد؛چایی که برای تولید آن در داخل زحمت‌ها کشیده می‌شود باید در داخل ایران مصرف شود.»

کد خبر : 22564 تاریخ انتشار:۱۳۹۷/۰۵/۲۵ - ۱۹:۳۵

بیشتر بخوانید

نظر شما